Doğduğumuz
anda, bedensel cinsiyetimiz bellidir. Çok nadir görülen
hermafrodizm dışında, bütün çocuklar kız ya da
erkek cinsel organları ile doğarlar. Yaşamın ilk üç yılı
içinde, kişinin kendini hangi cinsiyete ait hissettiği, yani
cinsel kimliği belirlenir. İnsanların büyük çoğunluğunun cinsel
kimliği, bedensel cinsiyeti ile uyumludur. Cinsel
kimliğin, bedensel cinsiyete uygunsuz olarak belirlendiği nadir
durumlarda Transseksüalite'den söz ederiz. 
Cinsel gelişimde, bedensel cinsiyet ve cinsel kimliği izleyen aşama, ergenlik döneminde belirmeye başlayan cinsel yönelimdir. Bir kişi yalnızca karşı cinse eğilim duyuyorsa heteroseksüaliteden, yalnızca kendi cinsinden kişilere cinsel ilgi duyuyorsa eşcinsellikten, her iki cinsten kişilere ilgi duyuyorsa biseksüaliteden söz ederiz.
Bu üç cinsel yönelim biçiminin her üçü de normal durumlardır, yalnızca görülme sıklıkları farklıdır. İnsanların çoğunun cinsel yönelimi heteroseksüeldir, eşcinsel ve biseksüel bireylere daha az rastlanır.
Heteroseksüel, eşcinsel veya biseksüel erkeklerin, bedensel cinsiyetleri de cinsel kimlikleri de erkektir. Aynı şekilde heteroseksüel, eşcinsel ya da biseksüel kadınların da, bedensel cinsiyetleri ve cinsel kimlikleri kadındır.
Cinsel yönelim, kişinin kendini hangi cinse ait hissettiğini değil, hangi cinsten kişilere cinsel ilgi duyduğunu gösterir. Eşcinsel erkekler kendilerini kadın gibi ya da eşcinsel kadınlar kendilerini erkek gibi hissetmezler. Eşcinsel kadın ve erkeklerin bedensel cinsiyetlerine herhangi bir itirazları yoktur, yalnızca aynı cinsten bireylerle cinsel ilişki kurmak isterler.
Biseksüel kadın ve erkeklerin de, bedensel cinsiyetleri ile cinsel kimlikleri uyumludur, her iki cinsten bireylere cinsel ilgi duyabilirler. Biseksüel bir erkek, kendini erkek hisseder, hem kadınlara hem erkeklere cinsel ilgi duyabilir. Biseksüel bir erkek, hem heteroseksüel kadınlarla hem de eşcinsel erkeklerle cinsel ilişki kurabilir. Ama heteroseksüel erkeklerle ve eşcinsel kadınlarla cinsel ilişki kuramaz.
Aynı şekilde, biseksüel bir kadın da, kendini kadın hisseder, hem heteroseksüel erkeklerle, hem de eşcinsel kadınlarla cinsel ilişki kurabilir. Ama heteroseksüel kadınlarla ve eşcinsel erkeklerle cinsel ilişki kuramaz. Yani biseksüel bir kişinin karşı cinsten cinsel eşleri genellikle heteroseksüel, kendi cinsinden cinsel eşleri ise genellikle eşcinseldir. Elbette biseksüel kişinin hem kendi cinsinden hem karşı cinsten eşlerinin de biseksüel olması mümkündür. Ama biseksüel birinin hem heteroseksüel hem eşcinsel olduğunu düşünürsek, cinsel eşlerinin cinsel yönelimi üç biçimden her biri olabilir.
Toplumda en yaygın olanın tek normal durum sayılması, tamamen ön yargıların sonucudur. Cinsel yönelim biçimlerinden heteroseksüalite, en sık görülen olmakla birlikte tek normal durum değildir.
Daha az görülen birçok özellik gibi eşcinsellik de toplumda dışlanma nedeni olabilmektedir. Eşcinsellikle ilgili önyargılar, homofobi toplumda çok yaygındır. Cinsel yönelim konusunda, cinselliğin birçok alanında olduğu gibi, belki daha da fazla kavram kargaşası hüküm sürmektedir. Bu kavram kargaşasından ve homofobiden elbette biseksüel bireyler de etkilenmektedir.
Toplumun eşcinselliği dışlayan tutumu nedeniyle, birçok kişinin biseksüel cinsel yönelimini bastırdığını, yalnızca karşı cinsten kişilerle heteroseksüel ilişkiler kurarken, kendi cinsinden bireylerle eşcinsel ilişkiler kurmadığını düşünebiliriz. Yalnızca kendi cinsinden kişilere cinsel ilgi duyan bir eşcinsel bireyin, bu ilgiyi bastırması cinsel yaşamının olmaması anlamına gelir. Çünkü eşcinseller karşı cinsten bireylere cinsel ilgi duyamaz ve doyumlu bir cinsel ilişki de kuramazlar.
Ama her iki cinse de ilgi duyabilen biseksüeller, cinselliklerinin bir bölümünü bastırdıklarında da, diğer bölümde doyumlu ilişkiler kurup, sürdürebilirler. Toplumlarda homofobi azaldıkça, biseksüel kişilerin de artması beklenebilir.